ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਬੈਲੇ ਸਿੱਖਣ ਬਾਰੇ ਇਹ ਸੱਤ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?

2020/11/19

ਬੈਲੇਟ, ਯੂਰਪੀਅਨ ਕਲਾਸੀਕਲ ਡਾਂਸ, ਇਟਾਲੀਅਨ ਰੇਨੇਸੈਂਸ ਪੀਰੀਅਡ ਵਿੱਚ ਧਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ. 17 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅੱਧ ਵਿਚ, ਇਹ ਫਰਾਂਸ ਵਿਚ ਵਿਕਸਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਣ ਲੱਗੀ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਬਣ ਗਈ. ਇਹ ਨਿਰੰਤਰ ਨਵੀਨਤਾ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ. ਬੈਲੇ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਿਆਂ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਮੀਨ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਟਿਪਟੋ ਡਾਂਸ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਲੇਖ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਬੈਲੇ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਲਈ 9 ਨੁਕਤੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਸਿੱਖਣਾ.

1. ਹਰ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਕੋਈ ਅੰਦੋਲਨ ਕਰਾਂਗਾ ਤਾਂ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮੋ theਿਆਂ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗਾ.

ਭਾਰੀ ਮੋ shoulderੇ. ਸਭ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਅਹਿਸਾਸ ਗਰਦਨ ਦਾ ਲੰਮਾ ਹੋਣਾ, ਕਮਰ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਮੋersੇ ਹਨ. ਮੋ shouldੇ ਦੇ ਬਲੇਡ ਇਕੱਠੇ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਮੋ shouldਿਆਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਫੈਲਾਉਣਾ, ਅਤੇ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਫੜ ਕੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੋersੇ ਗਠਨ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਬਾਂਹ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਇਸ ਨਾਲ ਮੋ theੇ ਅਤੇ ਪਿਛਲੀ ਸਥਿਤੀ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ.

ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥਾਂ ਤੇ ਖਲੋਣਾ ਕੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਮੇਰੇ ਖਿਆਲ ਉਹ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜੋ ਹੱਥ ਹਨ ਮੈਂ ਬਦਸੂਰਤ ਹਾਂ.

ਉਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਖ਼ਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਹ ਲੈਣਾ ਅਤੇ ਸਲਾਮ ਕਰਨਾ. ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਵਾਰ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬਣਾ ਸਕਦਾ.

ਹੈਂਡਸਟੈਂਡ ਦਾ ਮਤਲਬ ਬਾਂਹ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜਗ੍ਹਾ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਹੈ. ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਹੱਥ ਹੋਵੇ, ਮੋ theੇ ਤੋਂ ਕੂਹਣੀ ਤੋਂ ਗੁੱਟ ਤੱਕ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ ਤਕ ਇਕ ਚਾਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਅਧਿਆਪਕ ਅਕਸਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਕ ਭਾਵਨਾ ਹੈ ਮੋ theੇ ਤੋਂ ਉਂਗਲੀ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਤਕ ਪਾਣੀ ਦੀ ਬੂੰਦ. ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਬਾਂਹ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਸਮੱਸਿਆ ਕੂਹਣੀ ਹੈ. ਖੜ੍ਹੇ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ, ਇੱਥੇ ਕੂਹਣੀ ਵੀ "ਟੁੱਟ" ਹੈ. ਕੂਹਣੀ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਜਗ੍ਹਾ ਦੀ ਭਾਵਨਾ. ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸੱਤ ਹੱਥ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਜਗ੍ਹਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋ. ਅਤੇ ਯਕੀਨਨ ਪਿੱਠ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਬਾਂਹ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ. ਬਾਂਹਾਂ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਮੋ salੇ ਦੇ ਬਲੇਡ ਤੋਂ. ਬਾਂਹਾਂ ਦਾ ਸਾਹ ਲੈਣਾ ਅਤੇ ਸਲਾਮੀ ਦੀ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਨੂੰ ਅਭਿਆਸ ਨਾਲ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘਾ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ, ਇਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨਾ ਸੁਭਾਵਕ ਹੈ. ਇਸ ਨੂੰ ਮਕਸਦ 'ਤੇ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ.

3. ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਪੂੰਝੋ, ਬਾਹਰ ਵੀ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਲੱਤਾਂ ਵਾਪਸ ਆ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਝੁਕ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਜਾਂ ਸਮੇਂ ਤੇ ਵਾਪਸ ਅੱਡੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੂਹ ਸਕਦੇ, ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਕੌਣ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਫਰਸ਼ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਪੈਰ ਦੀ ਗੇਂਦ ਤੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪੈਰ ਦੀ ਬਿੰਦੂ ਤੱਕ ਨਿਰੰਤਰ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ. ਵਾਪਸ ਲੈਣ 'ਤੇ, ਰਿਵਰਸ ਟਿਪਟੋਈ ਤੋਂ ਅੱਧੇ ਟਿਪਟੋ ਤੋਂ ਅੱਧੇ ਤਲਵਾਰ ਤੱਕ ਪੂਰੇ ਤਿਲਾਂ ਤਕ ਇਕ ਨਿਰੰਤਰ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵੀ ਹੈ. ਕਮਰ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਇਸੇ ਲਈ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਫਰਸ਼ ਨੂੰ ਪੂੰਝਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਇਹ ਵਧੇਰੇ ਲੰਬੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਫਰਸ਼ ਨੂੰ ਪੂੰਝਦੇ ਹੋ, ਆਪਣਾ ਭਾਰ ਸਹਾਇਤਾ ਦੇ ਲੱਤ ਵੱਲ ਬਦਲੋ, ਪਰ ਆਪਣੀ ਉਚਾਈ ਨੂੰ ਘੱਟ ਨਾ ਕਰੋ. ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਇਸ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਉ. ਇਹ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਲਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਵਾਲੀ ਲੱਤ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਇਸ ਪਾਸੇ ਵਧਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਪੱਟਾਂ ਅਤੇ ਗੋਡੇ ਇਕਠੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ. ਤੁਸੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਵੱਛੇ ਭਾਰੀ ਹੈ, ਅੱਡੀ ਅੱਡੀ ਨੂੰ ਦਬਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਸ਼ਾਇਦ ਲੱਤ ਨੂੰ ਵੀ ਮੋੜਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀ ਹੈ.

4. ਖੁੱਲ੍ਹਣ ਲਈ ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਕਰਨ ਵਿਚ ਪਹਿਲੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਜਦੋਂ ਖੱਬੀ ਲੱਤ ਦੀ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀ ਜਾਂ ਲਿਗਮੈਂਟ ਅਚਾਨਕ ਖਿੱਚੀ ਗਈ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਹੁਣ, ਪਰ ਹਰ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਇਹ ਕਰਨ ਅਤੇ ਦਬਾਅ ਵਾਲੀ ਲੱਤ ਦਾ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਪਰਛਾਵਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਖਿੱਚਣ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਬਚਿਆ ਜਾਵੇ?

ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੰਡੀਆਂ ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ. ਫਟੇ ਹੋਏ ਲਿਗਮੈਂਟ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਰਿਕਵਰੀ ਹੌਲੀ ਹੈ. ਤਣਾਅ ਦੀ ਸੱਟ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ trainingੰਗ ਹੈ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗਰਮ-ਅਭਿਆਸ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਲੈਣਾ. ਮਾਸਪੇਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰਾਂ ਨਾਲ ਗਤੀ ਵਿੱਚ ਕਦਮ ਰੱਖੋ. ਕਮਰ ਨੂੰ ਸਵਿੰਗ ਕਰਨ ਲਈ ਲੱਤ ਦਬਾਓ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿੱਘੀ ਲਹਿਰ ਨੂੰ ਵੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਅਨੁਸਾਰ ਅਸਲ ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਛੋਟੇ ਐਪਲੀਟਿitudeਡ ਤੋਂ ਫਿਰ ਸੇਵਨ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਬਹੁਤ .ਿੱਲਾ ਪੈਣਾ. ਬਾਲਗਾਂ ਦੀ ਕਾਬਲੀਅਤ ਦੀ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਤ ਸਮਝ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਬੱਚੇ ਸਿੱਖਣ ਦੇ ਉਲਟ, ਇਹ ਵੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਸਿਰਫ ਨਕਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੋਈ ਕਿਰਿਆ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ, ਤਾਂ ਸਲਾਹ ਲਓ. ਕਲਾਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੁਹਾਡਾ ਅਧਿਆਪਕ. ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਇਹ ਨਕਲ ਕਰਨਾ ਅਸਾਨ ਹੈ. ਮੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਅਧਿਆਪਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਹੀ ਰਸਤਾ ਲੱਭਣ ਵਿਚ ਵੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੇਗਾ. ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਵਿਚ ਤਬਦੀਲੀ ਥੋੜੀ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਹੈ. ਖੰਭੇ 'ਤੇ ਕਾਰਵਾਈ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਣ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਪਹਿਲਾ. ਤਕਨੀਕੀ ਚਾਲਾਂ ਜਿਵੇਂ ਸਪਿਨਸ ਅਤੇ ਜੰਪਾਂ ਬਾਰੇ ਆਮ ਵਿਚਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ. ਬਹੁਤ ਸਖਤ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾ ਕਰੋ. ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਲੱਤ ਨੂੰ ਮੋਚਣ ਲਈ ਅਦਾਇਗੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ.

5. ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਸਰਤ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਖਿਚਾਅ ਦੀ ਸੱਟ ਲੱਗਣ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਲਈ, ਮੌਜੂਦਾ ਸਮੇਂ ਸਾਰੇ ਜਿਮ ਵਿਚ ਇਹ ਆਮ ਹੈ. 

ਕਾਰਣ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਹਨ: ਕਸਰਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਕਾਫ਼ੀ ਅਭਿਆਸ; ਜਲਦਬਾਜ਼ੀ ਵਿਚ ਕੰਮ ਕਰੋ ਅਤੇ ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰੋ. ਇਸ ਤੋਂ ਬੱਚਣ ਦੇ ਤਰੀਕੇ:

ਕਸਰਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਿੱਘੇ ਹੋਣਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦੌੜਨਾ ਅਤੇ ਜੰਪ ਕਰਨਾ, ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾਂ ਖੂਨ ਦੇ ਗੇੜ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਭਾਫ਼ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਜੋ ਕਿ ਤੇਜ਼ ਗਰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੈ;

"ਖਿੱਚਣਾ", "ਸਿੱਧਾ" ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਸੌਖਾ ਹੈ, ਪਰ "ਖੁੱਲਾ" ਥੋੜਾ ਹੋਰ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਬਿੱਲੀਆਂ ਦੀ ਨਰਮਾਈ ਦੀ ਉਮਰ ਸਬੰਧਤ ਹੈ, ਥੋੜ੍ਹੀ-ਥੋੜ੍ਹੀ-ਦਰ-ਕਦਮ, ਕੁੰਜੀ ਨੂੰ ਨਿਰੰਤਰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣਾ ਹੈ , ਦਿਨੋ ਦਿਨ ਵਧੇਰੇ ਸੰਪੂਰਣ ਹੋਵੇਗਾ. ਮੈਨੂੰ ਬੈਲੇਰੀਨਾਸ ਦੀ ਕਹਾਵਤ ਯਾਦ ਹੈ: ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਕ ਦਿਨ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਣੋਗੇ. ਅਭਿਆਸ ਸਹਿਯੋਗੀ ਬਿਨਾਂ ਦੋ ਦਿਨ ਜਾਣਦੇ ਹਨ; ਅਭਿਆਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਕ ਜਾਣਦੇ ਹਨ.

6, ਮਾਸ ਦਾ stomachਿੱਡ ਅਤੇ ਪੇਟ ਗੁਆਉਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ?

ਪਰ ਅਭਿਆਸ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਸਹੀ ਆਸਣ ਵਿਕਸਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੀਰ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇ. (ਇਹ ਅਭਿਆਸ ਵਾਲੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਵਿਚ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ.) ਹੈਂਡਲ 'ਤੇ, ਹਰ ਕੋਈ ਖੜ੍ਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ.ਪੇਟ ਅੰਦਰ.ਦਰਅਸਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਆਪਣੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਣ ਵਿਚ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਜਾਂ ਤੁਰ ਰਹੇ ਹੋ. ਉੱਪਰ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਤਕ ਖੜ੍ਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵੀ ਹਨ: ਗਰਦਨ ਲੰਬੀ, ਮੋersੇ ਖੁੱਲ੍ਹ, ਛਾਤੀ ਬਾਹਰ, ਪੇਟ, ਕਮਰ, ਕੁਦਰਤੀ ਸਾਹ.ਅਜਿਹਾ ਲਗਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਲੰਬੇ ਹੋ ਰਹੇ ਹੋ.ਨਿਯਮਤ ਅਭਿਆਸ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਆਸਣ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਵਧੇਰੇ ਸਮਾਨ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

7. ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਕ ਲੱਤ 'ਤੇ ਖੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਏੜੀ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਵੱਛੇ ਦਾ ਮਾਸ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਹੈ.

ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਨਿਯਮ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਰੱਖਣਾ ਪਏਗਾ.ਕੁਝ ਅਦਾਕਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਐਕਸ ਆਕਾਰ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਰੱਖਣਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ.ਪੱਟ ਨੂੰ ਜਕੜ ਕੇ ਫੜਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਗੋਡੇ ਨੂੰ ਜਕੜ ਕੇ ਜਕੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਮੇਨਿਸਕਸ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਦੀ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀ ਖਿੱਚਦੀ ਹੈ, ਕਰੂਸ ਨਿਰਬਲ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਵਧੀਆ ਹੈ.ਪੰਜ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪੱਟਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਹੈ ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਸਿੱਧਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ. ਪੰਜ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ, ਸਚਮੁੱਚ ਇਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਟੀ-ਕਦਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ. ਜੇ ਅੰਨ੍ਹੇ ਜ਼ੋਰ' ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿਓ. ਪੰਜ ਅਤੇ ਨੇੜੇ, ਅਤੇ ਪੈਰ ਵੱਲ ਲਿਜਾਣਾ, ਮਾਸਪੇਸ਼ੀਆਂ ਲਈ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ ਹੈ. ਇਸਦੇ ਇਲਾਵਾ, ਪੈਰ ਦੀ ਚੰਗੀ ਸਥਿਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਸਰੀਰ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅੰਗ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਨਾਲ ਤੰਗ ਵਰਤਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਸਰੀਰ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ. ਪੈਰ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਸੁਧਾਰ ਕਰਨਾ ਪਏਗਾ. ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਜਦੋਂ ਇੱਕ 5-ਬਿੱਟ ਪਲੇਅਰ ਕਰੋਗੇ, ਤਾਂ ਪੈਰ ਦਾ ਪੈਰ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਝੁਕ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਤ ਐਂਗਲ ਤੇ, ਇਹ ਹੇਠਾਂ ਨਹੀਂ ਉਤਰ ਸਕੇਗਾ. ਅਗਲੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਹਨ. ਅੰਦਰ ਝੁਕਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਇਕ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਐਂਗਲ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਨਹੀਂ ਉਤਾਰਨਾ ਆਮ ਵੀ ਸਹੀ ਹੈ. ਹਲਫ ਸਕੁਐਟ ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਸਕੁਐਟ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਬੈਠਣਾ ਹੈ ਸਥਿਤੀ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ. ਹੇਠਾਂ ਛੱਡੋ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਏੜੀ ਚੁੱਕੋ.